အေရးႀကီးအေထာက္အထားရပါၿပီ။
-------------------------------
၁၉၇၁ က ဘဂၤလာေဒ့ရွ္မွာစစ္ျဖစ္ေတာ့ ဘဂၤလာေဒ့ရွ္ဒုကၡသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံဘက္ကို ၅သိန္းဝင္လာတယ္
ဒီဒုကၡသည္ ၅သိန္းဝင္လာတယ္ဆိုတာ ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ သံအမတ္ႀကီးက
ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ ၿဗိတိရွသံအမတ္ႀကီးထံ ဝန္ခံထားခဲ့ၿပီးျဖစ္ပါတယ္ ။
အဲဒီဒုကၡသည္ ေတြျမန္မာျပည္မွ ျပန္ထြက္သြားသည့္အေထာက္အထား မေတြ႕ရ ဘူးလို႔ အေမရိကန္ပါေမာကၡ စတိုင္းဗတ္ က VOAမွတဆင့္ေျပာ ။
ဒီသတင္းမွန္ကန္ေၾကာင္း အေထာက္အထားမ်ားကို ေအာက္တြင္ ဦးကိုကိုလိုွဳင္မွတင္ျပထား။
------------------------------------
ဘဂၤါလီခိုး၀င္ျပႆနာႏွင့္ သမုိင္း၀င္စာရြက္စာတမ္းအေထာက္အထားမ်ား
🇲🇲️🇲🇲️🇲🇲️🇲🇲️🇲🇲️🇲🇲️🇲🇲️🇲🇲️🇲🇲️🇲🇲️🇲🇲️🇲🇲️🇲🇲️🇲🇲️🇲🇲️🇲🇲️🇲🇲️🇲🇲️🇲🇲️🇲🇲️🇲🇲️🇲🇲
ရခိုင္ျပည္နယ္ေျမာက္ပိုင္းျပႆနာႏွင့္ ပတ္သက္၍ အေနာက္အုပ္စုႏွင့္ တခ်ဳိ႕ေသာ ႏိုင္ငံတကာ အဖြဲ႕အစည္း မ်ားက ျမန္မာ ျပည္သူတို႔၏ ေအာက္ပါရပ္တည္ခ်က္မ်ား အေပၚ လံုးလံုး လ်ားလ်ား ျငင္းပယ္ျခင္း၊ အေရးမႀကီး သေယာင္ ေဘးဖယ္ထားျခင္း ႏွင့္ မေဖာ္ျပဘဲ ဖံုးကြယ္ ခ်န္လွပ္ထားျခင္း စသည့္နည္းလမ္းမ်ားျဖင့္ ေသးသိမ္ေမွးမွိန္ ၍ ေပ်ာက္ကြယ္သြားေအာင္ ျပဳလုပ္ထားၾက သည္။ ယင္းတို႔မွာ- ႐ိုဟင္ဂ်ာလူမ်ဳိး ဟူေသာ အမည္ မွာ ၿဗိတိ သွ်ကိုလိုနီကာလတစ္ေလွ်ာက္လုံုး တရား၀င္ စာရြက္စာတမ္းမ်ားတြင္ လံုး၀မပါရွိေသာ အမည္ျဖစ္သည္။ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးေနာက္ ပိုင္း ႏုိင္ငံေရးအရ လူမ်ဳိးသစ္တစ္ခုအျဖစ္ ဖန ္တီးရန္ တီထြင္လာခ့ဲေသာ အမည္တစ္ခု ျဖစ္သည္။ ထိုအသုိက္အ၀န္းကို ၿဗိတိသွ်တို႔ က စစ္တေကာင္းသားမ်ား Chittagonian ဟု ေခၚေ၀ၚသံုးစြဲခဲ့သည္။
ျမန္မာႏုိင္ငံ၌ ေတာင္အာရွေဒသမွ ၀င္ေရာက္လာသူမ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍ ပန္ဂ်ပ္ ေဒသမွလာလွ်င္ ပန္ခ်ာပီ၊ မဒရပ္ၿမိဳ႕မွလာ လွ်င္ မဒရာစီ၊ တမီလ္နာဒူးမွလာလွ်င္ တမီလ္၊ နီေပါမွလာလွ်င္ ေနပါလီ၊ ပူရ္ေနး မွလာလွ်င္ ပုဏၰားဟူ၍ ေခၚေ၀ၚၾကသည္။
ထို႔အတူ ဘဂၤလားေဒသမွ လာသူမ်ားကို လည္း ဘဂၤါလီဟု ေခၚခဲ့ၾကသည္။ ဘဂၤါလီ ဆိုသည္မွာ အိႏၵိယတိုက္နယ္အေရွ႕ပိုင္း ရွိ ဘဂၤလားေဒသတစ္ခုလံုး၌ ေနထုိင္သူမ်ား ျဖစ္ၾကၿပီး အေရွ႕ဘဂၤလား၌ မြတ္စလင္ ဘဂၤါလီမ်ား၊ အေနာက္ဘဂၤလား၌ ဟိႏၵဴဘဂၤါလီမ်ားဟူ၍ လူမ်ဳိးတူ၊ ဘာသာ ကြဲ အုပ္စုႏွစ္ခုရွိသည္။
ေနာင္တြင္ အေနာက္ ဘဂၤလားသည္ အိႏၵိယသမၼတႏုိင္ငံ၏ ျပည္နယ္တစ္ခုျဖစ္သြားၿပီး အေရွ႕ဘဂၤလား မွ အေရွ႕ပါကစၥတန္၊ ယင္းမွ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ဟူ၍ ျဖစ္လာသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဘဂၤါလီဟု ေခၚျခင္းမွာ အေရွ႕ႏွင့္အေနာက္ႏွစ္ခုေပါင္း ဘဂၤလားေဒသမွ လာသူမ်ားကိုသာ ဆိုလုိ သည္။ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ႏုိင္ငံသား(ဘဂၤလားေဒ့ ရွီ)မ်ားကို ဆိုလိုျခင္းမဟုတ္။ စစ္တေကာင္း သည္ ဘဂၤလားေဒသ အ ေရွ႕ ေတာင္ စြန္း၌ တည္ရွိ၍ ယင္းေဒသမွ လာသူမ်ားကိုလည္း ဘဂၤါလီ သုိ႔မဟုတ္ စစ္တေကာင္းဘဂၤါလီ ဟု ေခၚခဲ့ၾကသည္။
စစ္တေကာင္းေဒသမွ ဘဂၤါလီမ်ားသည္ ကိုလိုနီကာလအတြင္းက လူဦးေရနည္းပါး ၍ ေျမဆီ ၾသဇာ ေကာင္း မြန္ေသာ ရခိုင္ေဒသ သို႔ လုပ္အားခခ်ဳိသာေသာ အလုပ္သမား မ်ားအျဖစ္ အလံုးအရင္းျဖင့္ ၀င္ေရာက္ခဲ့ ၾကသည္။ နယ္ေျမနီးစပ္ေသာ ဘူးသီး ေတာင္ႏွင့္ ေမာင္ေတာေဒသ၌ လူမ်ားစု ျဖစ္လာၿပီး ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္း ၁၉၄၂ ခုႏွစ္ ဂ်ပန္အ၀င္ အဂၤလိပ္အဆုတ္ကာလ တြင္ ႀကီးမားေသာ လူမ်ဳိးေရးအဓိက႐ုဏ္း ျဖစ္ပြားခဲ့သည္။ ဘူးသီးေတာင္ႏွင့္ ေမာင္ ေတာေဒသ၌ ရခိုင္ရြာအမ်ားစု လံုး၀ ဖ်က္ဆီးခံခဲ့ရသည္။ စစ္ႀကီးၿပီးေသာအခါ ယင္းေဒသသို႔ အဂၤလိပ္တပ္မ်ားႏွင့္အတူ ဘဂၤါလီမ်ား ျပန္လည္၀င္ေရာက္အေျခခ် ကာ လႊမ္းမိုးထားခဲ့သည္။
အေရွ႕ပါကစၥတန္ ႏုိင္ငံသစ္အတြင္းသို႔ ဘူးသီးေတာင္ႏွင့္
ေမာင္ေတာေဒသတို႔အား ထည့္သြင္းပူးေပါင္း ရန္ လက္နက္ကိုင္မူဂ်ာဟစ္လႈပ္ရွားမႈ ကို ျမန္မာ ႏုိင္ငံလြတ္လပ္ ေရးမရမီကပင္ စတင္လုပ္ေဆာင္၍ ပုန္ကန္ခဲ့ၾကသည္။
လြတ္လပ္ေရးရၿပီးေနာက္ ကိုလိုနီေခတ္ အတြင္း ၀င္ေရာက္အေျခခ်ေနထိုင္ခဲ့သူ အားလံုးကို ျမန္မာႏုိင္ငံ သားအျဖစ္ ဆက္လက္ ေနထိုင္လိုပါက ႏုိင္ငံသားအျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ ခံယူခြင့္ျပဳခဲ့သည္။
သို႔ေသာ္ ထုိကာလ ေနာက္ပိုင္းတြင္ တရားမ၀င္ခိုး၀င္လာသူ မ်ားကို လူ၀င္မႈႀကီးၾကပ္ေရးဥပေဒမ်ားႏွင့္ အညီ အေရးယူ ေဆာင္ရြက္ရန္သာ ျဖစ္ေတာ့ သည္။ အေရွ႕ပါကစၥတန္ႏွင့္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ႏုိင္ငံအျဖစ္ေရာက္ရွိခဲ့ခ်ိန္မ်ားတြင္ ယင္း ေဒသမွ စစ္တေကာင္းဘဂၤါလီအမ်ားအျပား သည္ သဘာ၀ေဘးႏွင့္စစ္ေဘးတို႔ေၾကာင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံ ရခိုင္ေဒသအတြင္းသို႔ ထြက္ ေျပးခုိး၀င္လာမႈမ်ားရွိခဲ့သည္။
၁၉၇၁ ခုႏွစ္ တြင္ စစ္ေဘးေၾကာင့္ ၀င္ေရာက္ လာသူမ်ား ကို ႏွစ္ႏုိင္ငံအစီအစဥ္ျဖင့္ ျပန္ပို႔ခဲ့ေသာ္ လည္း အမ်ားအျပားမွာ မ်ဳိးႏြယ္တူ၊ ဘာသာ တူလူ႔အဖြဲ႕အစည္းအတြင္း ေရာေႏွာ ၍ ေနထိုင္က်န္ရစ္ခဲ့ၾကသည္။ ယင္းတို႔ကို ခြဲျခားစိစစ္ရန္ ျမန္မာႏုိင္ငံ အစိုးရက ႀကိဳးပမ္း ေသာအခါ အစစ္ေဆးမခံလုိသူမ်ား နယ္စပ္ တစ္ဖက္သို႔ အလံုးအရင္းျဖင့္ ထြက္ေျပး ခ့ဲၾကရာမွ ျပႆနာျဖစ္ခဲ့ၿပီး ႏုိင္ငံတကာ ဖိအားေၾကာင့္ ျပန္လည္လက္ခံခဲ့ရသည္။
၁၉၉၁ ခုႏွစ္တြင္ စြမ္းအားျပင္းထန္ေသာ စူပါဆုိင္ကလုန္းမုန္တိုင္းေၾကာင့္
စစ္တ ေကာင္းေဒသ၌ လူသိန္းခ်ီေသဆံုးၿပီး ျမန္မာ ႏုိင္ငံဘက္သုိ႔ ဘဂၤါလီအမ်ားအျပားေျပး၀င္ လာခဲ့ၾကျပန္သည္။ (ႏုိင္ငံတကာ ဒုကၡသည္ ကြန္ဗင္းရွင္းအရ သဘာ၀ေဘးခံစားရ၍ တျခားႏုိင္ငံသို႔ ေျပး၀င္လာသူမ်ားကို ဒုကၡသည္ဟု သတ္မွတ္ခံရျခင္းမရွိပါ) ထို႔ ေၾကာင့္ ၀င္ေရာက္လာသူမ်ား ျပန္လည္ပို႔ ေဆာင္ရန္ စစ္ေဆးေသာအခါ ေနာက္တစ္ ႀကိမ္ တစ္ဖက္သုိ႔ ေျပးၾကျပန္သည္။
တစ္ ဖက္ႏုိင္ငံကလည္း ၎င္းတို႔၏ ႏုိင္ငံသား မ်ားမဟုတ္ဟုဆိုကာ လက္ခံရန္ ျငင္းဆို ခဲ့သည္။ ဤသို႔ျဖင့္ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ျပႆနာ ျဖစ္ရျပန္သည္။ ႏုိင္ငံတကာဖိအားေၾကာင့္ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ လက္ခံခဲ့ရျပန္သည္။ ယခု တစ္ႀကိမ္တြင္ ၁၉၉၃ ခုႏွစ္ ႏွစ္ႏိုင္ငံသေဘာ တူညီခ်က္ျဖင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၌ ေနထိုင္ခဲ့ ေၾကာင္း အေထာက္အထားျပႏိုင္မွသာ စိစစ္လက္ခံခဲ့သည္။
အဓိကျပႆနာမွာ အေနာက္မီဒီယာ မ်ားက ျမန္မာႏုိင္ငံအစိုးရသည္ ဘဂၤါလီ အားလံုးကို ခိုး၀င္လာသူမ်ားဟု သတ္မွတ္ ထားေၾကာင္း မမွန္မကန္ေျပာဆိုကာ ဇာတ္ နာေအာင္ လုပ္ႀကံဖန္တီးထားျခင္းျဖစ္ သည္။ ထို႔ျပင္ ယင္းဘဂၤါလီမ်ားသည္ ဘိုး စဥ္ေဘာင္ဆက္ ႏွစ္ေပါင္းရာႏွင့္ခ်ီကာ ျမန္မာႏုိ္င္ငံ၌ ေနထုိင္ခဲ့ၾကသူမ်ားျဖစ္ေသာ္
လည္း ႏိုင္ငံသားျဖစ္ခြင့္မွ ျငင္းပယ္ထား ျခင္းခံေနရသည္ဟု စြပ္စြဲေလ့ရွိသည္။
ယင္း မွာ အမွားႏွင့္အမွန္ကို ေရာေထြး၍ အမ်ား အျမင္တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံကို တစ္ဖက္သတ္ တရားခံျဖစ္ေအာင္ အကြက္ခ်လုပ္ႀကံျခင္း ျဖစ္သည္။
အျဖစ္မွန္မွာ ျမန္မာႏုိင္ငံအစုိးရ သည္ ကိုလိုနီေခတ္က ေနထိုင္ခဲ့ၾကသူမ်ားကို ႏိုင္ငံသား ခံယူခြင့္ျပဳထားၿပီးျဖစ္သည္။ ေနာက္ ပိုင္းမွ ခိုး၀င္လာသူမ်ားကို ႏုိင္ငံသားျဖစ္ ခြင့္မျပဳႏိုင္ပါ။ ထိုသုိ႔ ခုိး၀င္လာသမွ် ခြင့္ျပဳ လိုက္ပါက လူဦးေရအမ်ားဆံုး ကမၻာ့ထိပ္ တန္းႏုိင္ငံ နံပါတ္(၁)၊ နံပါတ္(၂)ႏွင့္ နံပါတ္ (၈)တို႔ၾကား ရပ္တည္ေနရေသာ ျမန္မာ ႏိုင္ငံသည္ ႏွစ္အနည္းငယ္အတြင္း
လူမ်ဳိ၍ လူမ်ဳိးေရာ ႏုိင္ငံပါ ေပ်ာက္သြားလိမ့္မည္။
ယင္းမွာ ကိုလိုနီထက္ ျမန္မာကပိုဆိုးေသာ အေျခအေနျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ႏုိင္ငံသား ဥပေဒကို တင္းတင္း က်ပ္က်ပ္ခ်မွတ္ထား ရျခင္းျဖစ္၏။
ဤတြင္ အေနာက္မီဒီယာမ်ားႏွင့္ အေနာက္အုပ္စု၏အျမင္အရ ဘဂၤါလီမွန္ သမွ် ခိုး၀င္မရွိ၊ ႏွစ္ေပါင္းရာႏွင့္ခ်ီ၍ ေနထိုင္ ခဲ့ၾကသူမ်ားျဖစ္သည္ ဟူေသာအခ်က္ကို ခိုင္ခိုင္မာမာျပန္လည္ေခ်ဖ်က္ရန္ လိုလာ သည္။ ယင္း အတြက္ ထုိစဥ္က အေနာက္ ႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏုိင္ငံမွ တာ၀န္ ရွိသူမ်ားကိုယ္တိုင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၌ ခိုး၀င္ ဘဂၤါလီ အေျမာက္အျမားရွိပါသည္ဟု ေဖာ္ျပ ထားေသာ စာရြက္စာတမ္းအေထာက္အထား မ်ားရွိေနပါသည္။ ယင္းတု႔ိကို လူသိမ်ားႏိုင္ သမွ်မ်ားေအာင္ လုပ္ႏုိင္မွသာ မ်က္စိမွိတ္ ၍ ေျခစံုကန္ျငင္းေနသူမ်ားႏွင့္ မသိဟန္ ေဆာင္ေနသူမ်ားကို မျငင္းႏုိင္ေအာင္ သတင္း အခ်က္အလက္အမွန္အကန္မ်ားျဖင့္ လုပ္ ေဆာင္ႏုိင္ပါလိမ့္မည္။
ပထမဆံုးအေထာက္အထားမွာ ျမန္မာ ႏိုင္ငံဆိုင္ရာ ၿဗိတိသွ်သံအမတ္ႀကီး တဲရင့္စ္ အိုဘ႐ိုင္ယန္ႏွင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံဆိုင္ရာ ဘဂၤလား ေဒ့ရွ္သံအမတ္ႀကီး က၀ါဂ်ာမိုဟာမက္ကိုင္ဇာ တို႔ ၂၃-၁၂-၁၉၇၅ ရက္တြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၌ ေတြ႕ဆံုမႈမွတ္တမ္းကို အထက္ဌာနသို႔ တင္ျပ ထားသည့္ အတြင္းေရးစာတစ္ေစာင္ျဖစ္ သည္။
အဆိုပါစာတြင္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ျမန္မာဆက္ဆံေရး ႏွင့္ပတ္သက္၍ ဘဂၤလား ေဒ့ရွ္သံအမတ္ႀကီးက “ ရခိုင္ေဒသ၌ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္မွ က်ဴးေက်ာ္၀င္ေရာက္လာ သူဦးေရ သန္းတစ္၀က္(ငါးသိန္း)ခန္႔အထိ ရွိၿပီး ျမန္မာဘက္မွ ယင္းတို႔ကို ႏွင္ထုတ္ရန္ အခြင့္အေရးရွိပါသည္”ဟု ၀န္ခံေၾကာင္း ပါရွိသည္။
သို႔ေသာ္ ျမန္မာႏုိင္ငံအစုိးရ အေနျဖင့္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏုိင္ငံ၌ ဒုကၡေရာက္ ေနသည့္ ယခုလိုအခ်ိန္တြင္ (ထိုစဥ္က ဘဂၤလားေဒ့ရွ္၌ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ရွိတ္မူဂ်ီဘူ ရာမန္လုပ္ႀကံခံခဲ့ရၿပီးေနာက္ အာဏာသိမ္းမႈ ျဖစ္ပြားၿပီး ကာလျဖစ္သည္) ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ကို ဤကိစၥႏွင့္ပတ္သက္၍ ဖိအားမေပး သင့္ေၾကာင္းႏွင့္ မိမိတို႔ႏိုင္ငံ ကံဆိုးမိုးေမွာင္ က်ေနစဥ္ ဤကိစၥအေပၚ ျမန္မာဘက္က အခြင့္ေကာင္းယူ အျမတ္မထုတ္သည့္ အတြက္ ၀မ္းသာမိေၾကာင္း ၎င္းကေျပာ ၾကားခဲ့သည္ဟုဆိုသည္။
အဆိုပါစာကို အျပည့္အစံုဖတ္႐ႈႏုိင္ရန္ ရရွိထားေသာ ဓာတ္ပံုမိတၱဴကိုပူးတြဲ၍ တင္ ျပလိုက္ပါသည္။ ထိုစာကို ဖတ္ၿပီးေနာက္ လိုအပ္သည္မွာ ယင္းဘဂၤလားေဒ့ရွ္ သံအမတ္ႀကီးက တိုင္ထားသည့္ က်ဴး၀င္သူ ဦးေရ ငါးသိန္းဆိုသည္မွာ ယခုအခါ ႏွစ္ေပါင္း ၄၀ ေက်ာ္ခဲ့ၿပီျဖစ္ရာ လူဦးေရတိုးႏႈန္းႏွင့္ တြက္ဆပါက ယင္းတို႔မွ ေပါက္ဖြားလာသူ ရခိုင္ေဒသ၌ မည္မွ်ရွိႏုိင္ပါၿပီနည္း။ ယင္း ပုစၦာကို လူဦးေရသခ်ၤာကြၽမ္းက်င္သူမ်ား ကသာ နီးစပ္စြာအေျဖထုတ္ႏုိင္ၾကဖြယ္ ရွိပါမည္။ ဆက္လက္၍ ရွာေဖြရရွိေသာ စာရြက္စာတမ္း အေထာက္ အထား မ်ားျဖင့္ ယင္းခိုး၀င္ျပႆနာကို ေဖာ္ထုတ္တင္ျပ ပါဦးမည္။ ေလ့လာသူမ်ား၊ သုေတသီမ်ား ႏွင့္ အမွန္ တရား လိုလားသူမ်ား ဆက္ လက္ေလ့လာႏိုင္ပါေစေၾကာင္း ဆႏၵျပဳ အပ္ပါသည္။ ။
Cd
သခင္ ခက္ထန္
